Kaatje Knip: Overdenkingen in de supermarkt

Wat zal het een fijne ervaring zijn wanneer ik als 90-jarige de Jumbo supermarkt binnenloop met mijn boodschappenlijstje in de hand dat ik thuis zelf heb samengesteld. Niet meer gehaast langs de schappen, niet meer zoeken naar producten die steeds ergens anders lijken te staan, maar gewoon rustig binnenkomen en weten dat alles goed geregeld gaat worden.

Bij de ingang staan ze vriendelijke gastdames die me begroeten met een Jumbo Kuipers glimlach. Ik geef haar mijn lijstje en zij zegt: “Gaat u maar lekker zitten, ik zorg ervoor.” Dat alleen al voelt als een klein stukje luxe in het dagelijks leven.Terwijl zij mijn boodschappen verzamelt, neem ik plaats in een comfortabele stoel met een kopje koffie. Even uitrusten, even kijken naar de mensen die in en uit lopen, misschien vrienden of een goede vriendin die even met mij een praatje maakt. 

Voor veel ouderen is boodschappen doen niet alleen een praktische taak, maar ook een sociaal moment. Juist daarom zou zo’n service zoveel meer betekenen. Je voelt je gezien, geholpen en welkom. Niet als iemand die in de weg loopt met een rollator of in een langzaam tempo, maar als gewaardeerde klant.

De gastdame loopt ondertussen rustig door de winkel met mijn lijstje. Ze kent de supermarkt goed, weet precies waar alles staat en kiest zorgvuldig de producten voor mij uit. Verse groente, het juiste brood, mijn favoriete yoghurt. Misschien ziet ze zelfs een aanbieding en vraagt ze even of ik dat ook wil. Dat persoonlijke contact maakt het verschil. Het gaat niet alleen om boodschappen, maar om aandacht.

Wanneer ze terugkomt met het winkelwagentje vol boodschappen voelt het bijna alsof er voor me gezorgd wordt net zoals vroeger in de kleine dorpswinkel bij Antoon Kaptein in de Carmelstraat. Alles ligt netjes klaar. We lopen samen naar de kassa en ik reken af met mijn pinpas. Daarna komt de vriendelijke Robert (17) mij helpen met het inladen van gekochte levensmiddelen. Voor een 90-jarige kan zoiets het verschil maken tussen zelfstandig blijven meedoen of afhankelijk worden van anderen.

Veel ouderen willen hun eigen boodschappen blijven doen, hun eigen keuzes maken, en of ze zijn niet in staat om de boodschappen digitaal te regelen. Maar ik weet het lopen door een grote supermarkt kan zwaar zijn. Schappen zijn hoog, gangen lang en het tempo van andere klanten ligt vaak hoger. Een gastdame die helpt, haalt die drempel weg. Het mooie is dat zo’n service niet alleen praktisch is, maar ook waardigheid geeft. Je wordt niet gezien als iemand die hulp nodig heeft, maar als een gast. Dat woord alleen al verandert alles: gastvrijheid, aandacht, respect. Even tijd nemen voor iemand die misschien niet meer zo snel is, maar wel een leven vol verhalen en ervaring heeft.

Ik stel me voordat meer supermarkten dit gaan doen. Een klein zitje bij de ingang, een kop koffie, een medewerker die speciaal tijd heeft voor de
senioren op dagen dat het rustig is in de winkel. Het zou de winkel meteen een warmere plek maken. Andere klanten zien het en denken misschien: zo wil ik later ook behandeld worden. Het laat zien dat een supermarkt meer kan zijn dan alleen een plek waar je snel iets koopt. Dus complimenten aan de leiding van de Jumbo supermarkten die dit mogelijk maken.

Het is een prachtig voorbeeld van hoe kleine gebaren een groot verschil kunnen maken. Voor iemand op leeftijd kan zo’n moment het hoogtepunt van de dag zijn, even eruit, even contact, en meteen gerust gevoel weer naar huis. Dat is pas echte service.

Kaatje Knip