Nog vaak conflicten tussen buren

Nederland is één van de dichtbevolktste landen ter wereld. Op een vierkante kilometer woonden afgelopen jaar gemiddeld 529 mensen. We zitten dus objectief dicht op elkaar, wat niet verrassend ook zorgt voor de nodige conflicten. Om fijn naast elkaar te kunnen wonen moet je een zekere mate van tolerantie hebben; geven en nemen. Maar wanneer een ander daar misbruik van maakt, kan een conflict al snel grote gevolgen hebben.

TWENTE - De gemiddelde Nederlander klaagt niet snel over zijn of haar buren. Maar wanneer je er onderzoek naar doet, krijg je wel een beeld dat er toch aardig wat overlast is. Met name geluidsoverlast in de brede zin scoort altijd hoog op de irritatielijst. Afhankelijk van welk onderzoek je bekijkt - CCV, CBS, EenVandaag peilingen, etc. - heeft ongeveer een vijfde tot een kwart van de mensen wel eens ruzie met de buren. In de coronajaren nam het aantal meldingen van burenoverlast bovendien flink toe, zo becijferden CCV, CBS en de politie. Immers, we werkten meer thuis waardoor we geforceerd vaker blootgesteld werden aan de leefgeluiden van de buren. Daarnaast sloegen we massaal aan het klussen en verbouwen. Gecombineerd met de stressvolle situatie leverde dit ook aardig wat kortere lontjes op.

Goed gesprek
Het beste advies om overlast vroeg op te lossen is heel simpel: praat gewoon rustig met de buren over de overlast die u ervaart. De meeste mensen zijn best redelijk en niet iedereen weet altijd hoe gehorig iets is of hoe een ander dit ervaart. Ook buren proactief informeren (”He, we houden morgen een feestje en het duurt tot 22.00 uur”) voorkomt dat mensen zich te snel gaan ergeren. De Rijksoverheid benadrukt dat buren normale leefgeluiden van elkaar moeten accepteren. Men noemt dan specifiek spelende kinderen, hoesten, overdag stofzuigen en dichtslaan van deuren (Ja, echt ‘dichtslaan’ aldus Rijksoverheid.nl). De overheid geeft echter niets aangaande maximale geluidsniveau’s of richttijden, waardoor iedereen zijn eigen interpretatie heeft wat redelijk of onredelijk is. Een kind dat bijvoorbeeld om 23.00 uur met de bal tegen je schutting schopt - moet je dat zomaar accepteren of niet?

Grotere overlast
Er zijn ook veel situaties waar een goed gesprek niet haalbaar is of niet het gewenste resultaat heeft. Zo is er bij veel burenruzies vaak meer aan de hand. Denk bijvoorbeeld aan mensen die verward gedrag vertonen of kampen met verslavingsproblematiek. Zeker door bezuinigingen op de GGZ zijn er tegenwoordig meer mensen met psychische problemen die niet de juiste hulp krijgen. Wanneer de overlast groot of complex is, kan men het beste contact opnemen met de verhuurder of VVE van het pand, gevolgd door de gemeente of politie. Tegenwoordig wordt ook steeds vaker een beroep gedaan op zowel rechtsbijstand als de buurtbemiddeling.

Bemiddeling kan helpen
Wanneer een conflict nog niet té zeer geëscaleerd is, kan het goed zijn om een buurtbemiddelaar in te schakelen. Deze zijn tegenwoordig in bijna alle gemeenten te vinden. De insteek is dat de (veelal vrijwillige) buurtbemiddelaars dan praten met beide buren en vervolgens kijken welke oplossingen mogelijk zijn. Met een beetje begrip voor elkaar kan dan hopelijk een compromis gevonden worden. Uit diverse onderzoeken blijkt dat in zo’n 70 procent van de gevallen een conflict opgelost kan worden. Er zijn uiteraard grenzen; zoals de genoemde psychische- of verslavingsproblematiek. Een buurtbemiddelaar gaat hier ook niet tussen zitten.